A Biblioteca de Fillos de Galicia

Nun pasado artigo mencionaba que a palabra camba proviña do idioma céltico dos nosos antergos. Hoxe quero completar con todas as derivacións presentes no estupendo diccionario de Isaac Alonso Estraviz.
(máis…)

De entre as palabras de orixe indoeuropea prerromanas que se conservan aínda na nosa lingua, velaquí tedes un listado tirado do libro “Estudos filolóxicos galego-portugueses” do filólogo e lexicógrafo Isaac Alonso Estravís.
(máis…)

Debido á enorme riqueza etnográfica e léxica de Galicia, as definicións que aquí se recollen teñen un carácter xenérico e poden presentar múltiples cambios ou variedades segundo os lugares.
(máis…)

Axuda inmediata dunha micro relación de termos e expresións máis comúns que se nos presentan cando nos dipoñemos a escribir. II
(máis…)

O concepto e a aplicación da “normativa oficial” da lingua galega teñen xerado moita confusión e conflito en Galiza nas últimas décadas.

O Estatuto de autonomía de Galicia dotou aos poderes públicos galegos da competencia con respecto á lingua galega. Coa publicación da Lei de normalización lingüística o 15 de xuño de 1983, estableceuse que o criterio de autoridade para a normativización do galego sería a Real Academia Galega, relegando o Instituto da Lingua Galega como referencia legal
(máis…)

Xeito é unha palabra que ten moi diversos significados dependendo da frase ou expresión onde se empregue. Velaquí algunhas destas expresións:
(máis…)

A lingua galega, amosa un amplo abanico de matices, para expresa-los fenómenos atmosféricos. As expresións do tempo atmósferico, na lingua galega, adoita facerse cos verbos haber e ir, e non co verbo facer, como acostuma o castelán:

Vai ou ir mal tempo / vai ou ir bo tempo…

(máis…)

O adverbios son vocábulos invariables que modifican o verbo (chegou tarde), o adxectivo (está ben cocido),un adverbio (viña moi lonxe) ou mesmamente unha oración enteira (sinxelamente non quero comer)
As locucións adverbiais son grupos de palabras que xuntas funcionan coma adverbios (por exemplo: a miúdo, ao chou, de vagar, etc. Moitos adverbios rematan no sufixo -mente, e fórmanse de adxectivos femininos por exemplo: calada + mente= caladamente; estes adverbios non levan acento gráfico.

(máis…)

O verbo poñer/pór é irregular. Pór rexístrase na maior parte de Ourense e Pontevedra, nalgúns puntos illados da Coruña , Lugo e no galego de Zamora. Poñer ocupa o resto do dominio lingüistico. Pôr é en grafía galego portuguesa. Conxúganse como segue.
(máis…)

Apuntamentos que termos en conta no emprego do verbo en galego.
(máis…)